Podstawowe zasady

Początek drogi

Po przyjęciu do Społeczności zostajesz Adeptem, otrzymujesz Opiekuna i rozpoczynasz wprowadzenie do świata Strażników i społeczności.

Lektura pomaga przygotować pytania i wracać do zasad; nie zastępuje obowiązkowych 0A i 0B. 0C jest procesem, a nie trzecim jednorazowym spotkaniem. Kolejność pracy nad historią i wprowadzenia do RPG nie tworzy dodatkowego warunku udziału we właściwych zajęciach.

W Księdze: 20.1–20.4 „Początek drogi: 0A, 0B i 0C”; 21.1 „Nieliniowe zakresy właściwego szkolenia”.

Słowniczek na początek

W Księdze: dodatek B „Słownik pojęć”; rozdziały 11–14.

1. Na czym polega gra

Gracze opisują decyzje swoich postaci, a prowadzący przedstawia otoczenie, pozostałe istoty i konsekwencje działań. System nie używa kości. Wynik wynika z możliwości postaci, obranej metody i jawnie ustalonych warunków, nie z losowego rzutu ani dowolnej decyzji podjętej po poznaniu wyniku.

Najpierw powiedz, co chcesz osiągnąć i jak to robisz. Samo „używam Woli” albo „atakuję” nie wyjaśnia jeszcze zamiaru i metody. Prowadzący ustala, czy działanie jest możliwe w tej sytuacji. Narzędzia, położenie, dostęp do celu i znane techniki określają, co rzeczywiście można zrobić. Wysoka liczba nie zastępuje brakującego uprawnienia ani niewykonalnej metody.

Jeżeli działanie jest oczywiste i nie ma znaczącego ryzyka, nie trzeba go rozstrzygać mechanicznie. Kiedy wynik jest istotny, prowadzący ustala właściwą statystykę, pasującą kompetencję, trudność lub warunki przeciwstawienia, pomoc, istotne Stany oraz możliwe konsekwencje. Przed ostatecznym potwierdzeniem działania przekazuje informacje i zagrożenia dostępne postaci; gracz może wtedy zmienić plan. Prawidłowo ukryta dokładna trudność pozostaje ukryta, również przy deklaracji Wysiłku. Nie podnosi się trudności po obliczeniu wyniku, żeby wymusić porażkę.

Pełne sesje RPG odbywają się przez Discord jako odrębne wydarzenia dostępne po ukończeniu 0B. Właściwe zajęcia przekazują wiedzę poprzez omówienie tematu, przykłady w formie scenek rodzajowych i dyskusję.

Wiedza gracza i wiedza postaci mogą się różnić. Znajomość filmu, opisu świata lub rozdziału Księgi nie oznacza, że bohater zna wszystkie zawarte w nim informacje. Jego decyzja opiera się na tym, czego mógł się dowiedzieć w swojej historii i podczas gry.

W Księdze: 11.1 „Charakter systemu”, 11.2 „Tożsamość postaci” i 13.1 „Zamiar i metoda”.

2. Przygotowanie postaci

Postać ma koncepcję osadzoną w świecie Strażników, historię przygotowaną w procesie 0C i publiczną Kartę postaci. Historia wyjaśnia pochodzenie, doświadczenia, relacje i motywacje; nie mnoży się osobnych obowiązkowych rubryk na każdą z tych spraw.

Publiczna karta zawiera wizerunek, nick, aktywność, rangę, gatunek, przybliżony wiek, pochodzenie i wygląd; broń oraz istotne wyposażenie; odnośnik do pełnej historii; Notę biograficzną podzieloną na Przeszłość i Teraźniejszość; a także trwałe dane rozwojowe. Teraźniejszość jest kroniką wydarzeń po dołączeniu, nie zapisem nastroju lub aktualnej sceny.

Nie publikuje się danych właściciela, powodu nieaktywności, dokumentacji próby ani prywatnych notatek prowadzącego. Nie ma stałego pola Ograniczenia. Chwilowe Stany i Wyczerpanie należą do zapisu sesji, nie do publicznego profilu.

Aktywny Adept trafia w katalogu do Adeptów; pozostali aktywni — do Aktywnych Strażników. Nieaktywni trafiają do umownej kategorii Kosmicznych Jeźdźców niezależnie od ostatniej rangi. Taka kategoria katalogowa sama w sobie nie oznacza fabularnego przyjęcia do odrębnej formacji Jeźdźców.

Pierwsza postać krok po kroku

1. Opisz pomysł. Skąd pochodzi postać, czym zajmowała się wcześniej i dlaczego chce dołączyć do Strażników? Oprzyj jej doświadczenia na świecie Strażników i uzgodnij wątpliwości z osobą prowadzącą 0C.
2. Rozdziel statystyki. Wybierz jeden z dwóch układów opisanych poniżej. Liczby powinny odpowiadać koncepcji i doświadczeniu bohatera.
3. Wybierz trzy kompetencje. Każdej nadaj nazwę i krótki opis zakresu, żeby przy deklaracji było jasne, kiedy może pomagać.
4. Przygotuj historię i jej skrót. Pełne opowiadanie powstaje w 0C; „Przeszłość” na karcie streszcza tę samą historię. Po dołączeniu ważne wydarzenia zapisuje się w „Teraźniejszości”.
5. Sprawdź zapis rozwoju. Publiczna Karta pokazuje rzeczywiście uzyskaną rangę, Biegłość, statystyki, opanowane techniki i umiejętności. Punkty i limity rozlicza formularz edycji. Samo wypełnienie rubryk ich nie przyznaje. Przed 0B Biegłość pozostaje nieprzyznana.

Dawne zajęcie, pochodzenie z rodziny Strażników czy opis nauki wyjaśniają postać, ale nie zastępują wymagań technik i rang. Przykładowy zapis karty znajdziesz na stronie Karta postaci.

W Księdze: 11.2 „Tożsamość postaci”, 12.3 „Karta postaci” i 20.4 „Proces 0C”.

3. Statystyki i kompetencje

Pięć statystyk ma wartości od 1 do 4:

• Ciało — działanie fizyczne, sprawność i wytrzymałość;
• Zmysły — dostrzeganie, obserwacja i orientacja w bodźcach;
• Rozum — analiza, wiedza i rozwiązywanie problemów;
• Wola — skupienie i odporność psychiczna; nie jest miarą potęgi Mocy;
• Charyzma — kontakt, ekspresja i oddziaływanie społeczne.

Na początku wybierasz jeden z dwóch rozkładów i przypisujesz liczby do statystyk: 3, 3, 2, 2, 1 albo 3, 2, 2, 2, 2. Oba dają łącznie 11 punktów. Początkowo żadna statystyka nie ma wartości 4.

Wybierasz też dokładnie trzy szerokie kompetencje, każdą z krótkim opisem. Kompetencja pasująca do rzeczywistej metody daje +1; brak pasującej kompetencji daje 0. Kilku kompetencji nie sumuje się. Kompetencja nie jest na stałe przypisana do jednej statystyki: to metoda rozstrzyga, z którą statystyką wystąpi. Kompetencje początkowe są czymś innym niż późniejsze umiejętności dodatkowe.

Co oznaczają liczby i jak wybrać kompetencje

Wartość 1 oznacza ograniczone możliwości, 2 — typowe, 3 — wysokie, a 4 — wyjątkowe. Przykładowa postać o doświadczeniu technicznym może zacząć z Ciałem 2, Zmysłami 3, Rozumem 3, Wolą 2 i Charyzmą 1. To układ 3, 3, 2, 2, 1, razem 11. Słabsza Charyzma nie odbiera jej prawa do rozmowy, podobnie jak Rozum 3 nie zapewnia znajomości każdego urządzenia.

Przykładowe trzy kompetencje:

Nie jest to zamknięty katalog ani gotowa oficjalna postać. Własny zestaw wynika z jej koncepcji. Inżynieria okrętowa może współpracować z Rozumem przy diagnozie awarii, ze Zmysłami przy wykrywaniu nieprawidłowego dźwięku i z Charyzmą przy kierowaniu naprawą. Za każdym razem trzeba wykazać rzeczywisty związek kompetencji z metodą.

Ten sam cel, różne metody

Chcesz dostać się do zamkniętego hangaru. Możesz przeanalizować sterowanie zamka (Rozum), poszukać innego wejścia (Zmysły) lub przekonać zarządcę do udostępnienia przejścia (Charyzma). Każda metoda potrzebuje własnych warunków: znalezienie wejścia nie jest naprawą zamka, a wysoka Charyzma nie daje formalnego uprawnienia do wejścia. Wybór wynika z opisu działania, nie z szukania dowolnego zastosowania najwyższej statystyki.

W Księdze: 12.1 „Statystyki i kompetencje” i 13.1 „Zamiar i metoda”.

4. Zwykłe rozstrzygnięcie

W zwykłym rozstrzygnięciu działasz wobec przeszkody, a nie przeciw istocie aktywnie realizującej sprzeczny zamiar.

Możliwości = wybrana statystyka + pasująca kompetencja + pomoc + Wysiłek.

Kompetencja, pomoc i Wysiłek mogą dać po najwyżej +1. Pomoc wymaga konkretnego, wykonalnego wkładu drugiej postaci; samo stanie obok nie daje premii. Kilku pomocników nie mnoży premii. Warunki otoczenia wpływają na wykonalność i trudność, a nie na dowolną listę dodatkowych premii.

Poniżej tej skali działanie zwykle nie wymaga sprawdzenia. Powyżej 5 obrana metoda nie jest wykonalna w obecnych warunkach: trzeba zmienić plan, zdobyć narzędzia albo przygotować sytuację. Istotny Stan II podnosi trudność o 1, o ile rzeczywiście utrudnia tę metodę.

Częściowy sukces musi oznaczać rzeczywisty postęp, lecz z wcześniej wyjaśnionym ograniczeniem lub kosztem. Nie jest porażką pod inną nazwą. Pełnego sukcesu nie obciąża się dodatkową, nieuzgodnioną karą. Porażka zmienia sytuację zgodnie ze stawką; nie oznacza automatycznie śmierci ani bezradności we wszystkich dalszych działaniach.

Wszystkie przykłady w tej instrukcji przedstawiają hipotetyczne sytuacje służące objaśnieniu reguł.

W Księdze: 13.2 „Możliwość i trudność”, 13.3 „Wynik i konsekwencje” i 14.4 „Przykłady zwykłych rozstrzygnięć”.

5. Działania przeciwstawne

Przeciwstawienie stosuje się, gdy dwie strony aktywnie realizują niezgodne zamiary. Nie wystarcza sam fakt, że przeszkodą jest inna osoba: bierny cel nadal może być zwykłym wyzwaniem. Nie rozlicza się jednocześnie tej samej obrony przez trudność i wynik przeciwnika.

Najpierw obie strony ustalają zamiary i metody. Dla każdej oblicza się:

Możliwości = statystyka + kompetencja + pomoc + przewaga sytuacyjna + Wysiłek − wpływ istotnego Stanu II.

Kompetencja, pomoc, przewaga sytuacyjna i Wysiłek mają wartości 0 albo 1. Przewaga musi wynikać z konkretnej sytuacji i daje najwyżej +1 na stronę. Istotny Stan II daje −1; wynik nie spada poniżej 0. Stan III może uniemożliwić wybraną metodę jeszcze przed obliczeniem.

Decyzję o Wysiłku podejmuje się przed poznaniem ostatecznej decyzji przeciwnika. Prowadzący ustala Wysiłek postaci niezależnej przed poznaniem decyzji gracza, a nie dopasowuje go po fakcie.

• Przewaga co najmniej 2: strona z wyższym wynikiem odnosi pełny sukces.
• Przewaga 1: strona z wyższym wynikiem odnosi częściowy sukces.
• Remis: utrzymuje się status quo; obrona może udaremnić zamiar przeciwnika, ale sama nie staje się automatycznym kontratakiem.

Jest to jedno wspólne rozstrzygnięcie, nie dwa osobne testy. Nie dokłada się przegranej stronie drugiej kary tylko dlatego, że w porównaniu wypadła słabiej.

W Księdze: 14.2 „Konflikt, pomoc, grupa i ciągłość” i 14.5 „Przykłady konfliktu i użycia Mocy”.

6. Wysiłek i Wyczerpanie

Wysiłek oznacza, że postać świadomie forsuje swoje możliwości. Daje +1 do jednego działania. Deklarujesz go po poznaniu warunków, lecz przed rozstrzygnięciem. Nie można dokupić go po zobaczeniu niekorzystnego wyniku ani użyć kilka razy w tym samym działaniu.

Po wykonanym działaniu Wyczerpanie rośnie o jeden stopień: brak → I → II → III. Koszt obowiązuje również po porażce. Przy Wyczerpaniu II wolno użyć Wysiłku ostatni raz; prowadzi to do III. Przy III kolejny Wysiłek nie jest dostępny. Zrezygnowanie z działania, które nie zostało wykonane, nie nalicza tego kosztu.

Wyczerpanie jest odrębne od głównej konsekwencji działania. Nie nalicza się drugi raz tego samego kosztu pod inną nazwą. Krótki odpoczynek w rzeczywiście spokojnych warunkach może usunąć Wyczerpanie I, lecz nie obniża automatycznie II ani III; pełny odpoczynek obniża je o jeden stopień. Nie ma automatycznego wyzerowania na końcu sceny ani jednej liczby minut właściwej dla każdej sytuacji.

Wyczerpanie jest szczególnym Stanem ogólnego przeciążenia, więc jego znaczenie dla metody ocenia się według zasad następnej sekcji. Poziom I nie daje automatycznej kary; istotny poziom II wpływa na rozstrzygnięcie. Przy ostatnim Wysiłku z poziomu II uwzględnia się stan istniejący przed działaniem, a dopiero po nim pogłębia Wyczerpanie do III.

W Księdze: 14.1 „Stany, Wyczerpanie i Wysiłek”; przykład 1 w sekcji 4 tej instrukcji.

7. Stany i konsekwencje

Stany opisują utrudnienia rzeczywiście wynikające z wydarzeń. Stosuje się je tylko wtedy, gdy mają znaczenie dla podejmowanej metody.

Kilka istotnych Stanów II nie sumuje się w wielokrotną karę: łączny modyfikator wynosi najwyżej +1 trudności albo −1 Możliwości. Stan III nie oznacza automatycznie śmierci postaci. Nie unieważnia też działań, których dana blokada nie dotyczy.

Leczenie, odpoczynek i usuwanie innych skutków muszą odpowiadać ich przyczynie. Rany nie znikają tylko dlatego, że zakończyła się scena. Prowadzący zachowuje ciągłość: zmiany otoczenia, wykorzystane zasoby, obrażenia i zawarte zobowiązania przechodzą do dalszej gry.

Jak ocenić znaczenie Stanu: postać ma Ciało 2 i kompetencję wspinaczkową +1. Przy trudności 3 osiągnęłaby pełny sukces. Uraz nogi na poziomie II, istotny dla tej wspinaczki, podnosi trudność do 4 i daje wynik częściowy. Jeżeli bohater zamiast tego z dostępnego terminala szuka planu innej drogi, trzeba ocenić uraz dla nowej metody. Nie dodaje się kary automatycznie tylko dlatego, że noga nadal jest zraniona.

Stabilizacja urazu może powstrzymać pogarszanie się jego skutków, lecz nie jest automatycznie wyleczeniem. Obniżenie Stanu wymaga przyczyny odpowiadającej danemu problemowi.

W Księdze: 14.1 „Stany, Wyczerpanie i Wysiłek” i 14.4 „Przykłady zwykłych rozstrzygnięć”.

8. Współpraca podczas sesji

Pomagający opisuje swój wkład i bierze pod uwagę wynikające z niego ryzyko. Grupa może dzielić zadania, zmieniać metodę i przygotowywać lepsze warunki. Nie trzeba wykonywać identycznego sprawdzenia kolejno dla każdej osoby, aż ktoś „uzyska sukces”. Nie zmienia się też etykiety tej samej próby bez zmiany warunków.

Sesje odbywają się przez Discord. Opisujesz działania swojej postaci, a prowadzący przedstawia reakcję świata i rozstrzygnięcie.

W Księdze: 14.2 „Konflikt, pomoc, grupa i ciągłość” i 14.3 „Kiedy pomoc naprawdę pomaga”.

9. Moc i Biegłość

Biegłość w Mocy określa trwały próg złożoności dostępnych działań. Nie jest statystyką 1–4, pulą do wydawania ani premią do Możliwości. Wola również nie zastępuje Biegłości.

• Przed 0B: Biegłość nie jest jeszcze przyznana; samo założenie karty jej nie nadaje.
• Biegłość I: po ukończeniu 0B.
• Biegłość II: wraz z nadaniem rangi Młodszego Strażnika po pozytywnej próbie.
• Biegłość III: wraz z nadaniem rangi Strażnika; Starszy Strażnik i Mistrz Strażników zachowują III.

Nie ma Biegłości IV. Ranga, Biegłość, opanowanie konkretnego węzła i jego wymagania są odrębnymi sprawami. Spełnienie jednego warunku nie znosi pozostałych. Przy użyciu techniki dobiera się statystykę do metody działania; para statystyk wymagana do nauki nie oznacza sumowania ich w każdym rozstrzygnięciu.

W Księdze: 12.2 „Biegłość w Mocy”, 14.5 „Przykłady konfliktu i użycia Mocy”, 16.1 „Drzewo siedemnastu węzłów” i dodatek C.

10. PRT i drzewo technik

Punkty Rozwoju Technik służą wyłącznie odblokowywaniu praktycznych węzłów Mocy. Aktywna architektura obejmuje 17 węzłów i 7 osobno płatnych rozszerzeń, 2 zastosowania scalone z innymi węzłami oraz 9 grup teoretycznych. Zastosowania scalone nie są dodatkowymi zakupami, a grup teoretycznych nie kupuje się za PRT. Wiedza o technice nie oznacza umiejętności jej wykonania.

Każdy praktyczny węzeł kosztuje 1 PRT. Można go opanować po spełnieniu wszystkich wymagań: właściwej Biegłości, statystyk, wcześniejszych węzłów oraz ewentualnych szczególnych ograniczeń. Dostępny węzeł nie jest jeszcze opanowanym węzłem. Pełne wymagania, poprzedniki i granice zastosowań podaje zestawienie siedemnastu węzłów na końcu instrukcji. Wzór Karty postaci objaśnia sposób prezentacji rozwoju.

Po ukończeniu 0B Adept otrzymuje 3 PRT programowe, przeznaczone na Skupienie i medytację (006), Wyczuwanie w Mocy (029) oraz Telekinezę (022). Po ukończeniu 0C otrzymuje 2 PRT swobodne. Ukończenie obu elementów daje łącznie 5 PRT. 0B i 0C można ukończyć w dowolnej kolejności. Jeżeli najpierw ukończono 0C, dwa swobodne PRT pozostają niewydane do uzyskania Biegłości I po 0B. Każda pula jest przyznawana raz; ponowne odnotowanie ukończenia nie dodaje punktów. Przyznanie PRT nie oznacza automatycznego opanowania technik. Każdy wybór nadal wymaga właściwej Biegłości, statystyk, poprzedników i dostępności. Nie stosuje się osobnych potwierdzeń Opiekuna przy technikach ani dodatkowych kamieni milowych PRT Adepta.

Ogłoszenie rangi Młodszego Strażnika, Strażnika, Starszego Strażnika i Mistrza Strażników daje każdorazowo 3 swobodne PRT. Uzyskane punkty można pozostawić niewydane. Nie są nagrodą przyznawaną automatycznie za liczbę sesji, pokonanych przeciwników albo frekwencję.

Uzyskane − wydane = dostępne. Gdy postać uzyskała 5 PRT i wydała 3, pozostają jej 2 dostępne. Limit 5 oznacza sumę punktów, które Adept może uzyskać, a nie nową pulę po każdym zakupie. Przyznanie punktu i opanowanie węzła mogą nastąpić w różnym czasie: dopóki brakuje wymaganej statystyki lub innej przesłanki, punkt pozostaje niewydany. Programowe PRT zachowują przeznaczenie na wskazane trzy techniki.

W Księdze: 15.3 „PRT i KRP”, 15.4 „Programowy rozwój Adepta”, rozdział 16 i dodatek D „Bilans PRT”.

11. KRP, miecz i umiejętności dodatkowe

Kamienie Rozwoju Postaci (KRP) rozwijają wyłącznie statystyki. Każdy podnosi jedną statystykę o 1, najwyżej do 4. Pierwszy KRP nie podnosi 3 do 4. Uzyskany punkt można zachować i wydać później. KRP nie kupują technik, kompetencji ani stopni miecza.

Każde nadanie kolejnej rangi po Adepcie przyznaje automatycznie 1 KRP i 3 swobodne PRT. Łączne pule KRP wynoszą 0 / 1 / 2 / 3 / 4, a PRT po 0B i 0C oraz kolejnych awansach — 5 / 8 / 11 / 14 / 17.

Pierwszy KRP otrzymuje się razem z rangą Młodszego Strażnika po pozytywnej próbie. Adept nie zdobywa KRP za DEC ani pełną przygodę. Kolejne KRP wynikają z nadania dalszych rang, bez osobnych etapów zdobywania punktów. Formularz edycji Karty oblicza uzyskane KRP automatycznie z rangi; użytkownik wybiera rozwijane statystyki. Ponowny zapis lub wybór tej samej rangi nie dodaje punktów.

Etapy miecza III i IV uzgadnia się wcześniej z prowadzącym odpowiedzialnym za historię. Potwierdzenie dotyczy rzeczywiście osiągniętego rezultatu w fikcji, nie samej deklaracji, liczby sesji ani osobnego obowiązkowego egzaminu. Nikt nie zatwierdza rozwoju własnej postaci, także Mistrz.

Opanowanie miecza świetlnego ma cztery stopnie. Każdy wymaga fabularnie potwierdzonego przeszkolenia; stopnie II–IV także poprzedniego stopnia. Wymagania w danym wierszu są łączne, poza wyraźnymi alternatywami. Sama tabela statystyk nie przyznaje stopnia. Nie płaci się PRT ani KRP za samo Opanowanie; wymagane węzły Mocy zachowują własne koszty.

„Adaptacja własnej metody” obejmuje dostosowanie działania do dystansu, tempa i kierunku zagrożenia, integrację znanego ruchu albo widzenia i rozpoznanie ograniczeń — bez wymaganego zwycięstwa. „Świadome kształtowanie metody” jest późniejszym etapem spójnego łączenia znanej tradycji, ruchu, percepcji i technik, uzasadniania wyborów oraz wyjaśnienia przekazania metody innej postaci; nie wymaga rzeczywistego prowadzenia zajęć.

Późniejsze umiejętności dodatkowe niezwiązane z Mocą zdobywa się od rangi Adepta, poza PRT i KRP, po uzgodnionej nauce i potwierdzonym samodzielnym zastosowaniu. Zapisuje się ich nazwę i krótki opis. Uwiarygadniają działanie, ale nie dają własnego +1, dodatkowej akcji ani automatycznego sukcesu. Nie są czwartą szeroką kompetencją i nie zastępują kompetencji wymaganej dla miecza II. Samo dopisanie umiejętności w historii nie wystarcza.

Jednorazowa korekta początkowego rozkładu statystyk i kompetencji po pierwszej pełnej sesji oraz jednorazowa korekta wydanych PRT po pierwszej pełnej przygodzie są odrębnymi możliwościami opisanymi w Księdze. Nie są przyznaniem pierwszego KRP, nową pulą punktów ani dowolnym resetem po każdej sesji; uzgadnia się je z prowadzącym zgodnie z tymi zasadami. Korekta PRT zwraca wydane punkty i pozwala wybrać węzły ponownie, z zachowaniem wszystkich wymagań oraz zależności drzewa. Usunięcie poprzednika usuwa zależne od niego węzły. Zwrócone punkty zachowują przeznaczenie: programowe nadal służą wyłącznie Skupieniu i medytacji, Wyczuwaniu w Mocy oraz Telekinezie, a swobodne pozostają swobodne.

Co rozwija poszczególne możliwości

W Księdze: 14.5 „Przykłady konfliktu i użycia Mocy”; 15.1–15.3 „Rozwój bez klas i poziomów”; 17.1 „Opanowanie miecza świetlnego”, 17.2 „Dodatkowe umiejętności niezwiązane z Mocą” i dodatek D.

13. Krótkie Q&A

W Księdze: 12.1–12.2, 14.1–14.2, 15.1–15.4, 16.1 i dodatek C.

14. Pełne wymagania siedemnastu węzłów